ایالت ها و سرزمین های استرالیا

دولت در مشترک المنافع استرالیا در سه سطح فدرال ، ایالت ها و سرزمین ها و دولت محلی اعمال می شود.

شش ایالت وجود دارد:

نیو ساوت ولز ، ویکتوریا ، کوئینزلند ، استرالیا غربی ، استرالیا جنوبی و تاسمانی. از نظر تاریخی ، هر یک جانشین یکی از مستعمرات قبلی استرالیا است. هر ایالت دارای قانون اساسی خاص خود ، با قوه مقننه (پارلمان) ، دستگاه قضایی و اجرایی است. پارلمان های ایالتی قدرت قانونگذاری کامل دارند ، به جز اینکه برخی از حوزه های قانونگذاری منحصر به مجلس فدرال است ، بسیاری دیگر همزمان با آن اعمال می شوند و در صورت تعارض بین قانون فدرال و ایالتی ، قانون فدرال حاکم است. تصمیم دادگستری ایالتی قابل تجدیدنظر در دیوان عالی کشور است.

همچنین ده قلمرو وجود دارد که وجود و ساختار دولت (در صورت وجود) به قانون فدرال وابسته است. این سرزمینها برای مقاصد اداری فدرال بین قلمروهای داخلی ، یعنی مناطقی از سرزمین اصلی استرالیا و سرزمین های خارجی متمایز می شوند ، گرچه اختلافات بین تمام سرزمین ها بیشتر مربوط به جمعیت است و نه مکان مربوط به آنها.  دو تا از سه قلمرو داخلی - پایتخت سرزمین استرالیا (ACT) ، که به عنوان یک مکان بی طرف از پایتخت فدرال تاسیس شده ، و سرزمین شمالی- تقریباً به عنوان ایالت عمل می کند. هرکدام از طریق مجمع قانونگذاری خود دارای دولت خود هستند ، اما قانون مجمع فدرال را می توان با درخواست تجدیدنظر در دادگاه فدرال نادیده گرفت. هرکدام قوه قضاییه خود را دارند ،. قلمرو داخلی سوم ، سرزمین خلیج جرویس ، محصول روابط پیچیده استرالیا با پایتخت آن است. به جای داشتن همان سطح استقلال با سایر سرزمین های داخلی ، خدمات ارائه شده توسط ACT را دارد.

 همچنین هفت قلمرو خارجی وجود دارد ، که بخشی از سرزمین اصلی استرالیا یا ایالتی نیستند. سه تای از آنها جمعیت دائمی کمی دارند ، دو تا از آنها دارای جمعیت بسیارکمی و درحال تردد هستند و دو تا نیز خالی از سکنه است. همه آنها بطور مستقیم توسط وزارت فدرال زیرساخت ، توسعه منطقه ای و شهرها (یا وزارت محیط زیست و انرژی در مورد قطب جنوب استرالیا) اداره می شوند. جزیره نورفولک که بطور دائمی جمعیت دارد ، تا سال 2015 تا حدی خودگردان بود.

اصطلاح "میان ایالتی" در استرالیا به کار می رود تا به هر رویداد ، معاملات و یا مسافرت های مرزی بپردازد.

جغرافیای استرالیا

اصطلاح جغرافیای استرالیا توسط دولت استرالیا برای توصیف منطقه تحت پوشش آمار جمعیتی مانند آمار جمعیت ملی استفاده می شود. این منطقه علاوه بر شش ایالت و سه سرزمین اصلی شامل جزایر کریسمس و جزایر کوکو (کیلینگ) نیز می باشد. جزیره نورفولک تنها قلمرو با جمعیت دائمی است که جزئی از جغرافیای استرالیا نیست. [1]

ایالت ها و سرزمین ها

در فدراسیون در سال 1901 ، آنچه اکنون قلمرو شمالی است در استرالیا جنوبی قرار داشت، آن چه اکنون پایتخت سرزمین استرالیا و سرزمین های خلیج جرویس در نیو ساوت ولز واقع شده اند ، و جزایر دریای مرجانی بخشی از کوئینزلند بود. جزایر اشور و کارتیه در سال 1934 توسط استرالیا پذیرفته شد [11] و قبل از تصویب اساسنامه وست مینستر در سال 1942 ، که از سال 1939 به بعد عملی شد ، به منطقه شمالی پیوست شد. بنابراین بخشی از استرالیا شده است.

جزایر کوکو (کیلینگ) در سال 1984 به یکپارچه سازی رای دادند. همراه با جزیره کریسمس ، قوانین مشترک المنافع به طور خودکار بر این قلمرو اعمال می شوند مگر اینکه صریحاً بیان شود [12] و ساکنان هر دو قلمرو خارجی برای انتخابات فدرال با قلمرو شمالی در ارتباط هستند. بنابراین ، آنها بخشی از قانون اساسی و جزئی از استرالیا هستند.

با جزیره غیر مسکونی هارد و مک دونالد توسط دولت مرکزی به عنوان بخشی از استرالیا طبق قانون اساسی رفتار می شود. [13]

وضعیت قانون اساسی قلمرو قطب جنوب استرالیا نامشخص است ، و دولت های پی در پی آن را یا به عنوان یک قلمرو جداگانه (مانند انگلستان و نروژ) یا به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از کشور (مانند نیوزیلند و فرانسه)  در نظر می گیرند. از سال 2018 ، به نظر می رسد دولت فعلی این نظر را می دهد که آن بخش جزئی از استرالیا نیست. [14]

وضعیت جزیره نورفولک بحث برانگیز است ، زیرا دولت فعلی (از سال 2018) اقداماتی را برای ادغام مناسب در استرالیا (از جمله نمایندگان در پارلمان و رای گیری اجباری) انجام می دهد. جزایر نورفولک رسما با این تغییر وضعیت قانون اساسی موافقت نکرده اند و ادعا می کنند که آنها جزئی از استرالیا نیستند. [15]

سرزمین های سابق

سرزمین های داخلی

سه قلمرو تأسیس شده توسط دولت فدرال تحت بند 122 قانون اساسی استرالیا دیگر وجود ندارند:

  • استرالیا مرکزی (1931-1926) ، متشکل از مساحت شمال سرزمین جنوبی فعلی از 20امین موازی جنوبی [16]
  • استرالیا شمالی (1931-1926) ، متشکل از مساحت شمالی سرزمین شمال فعلی از 20امین موازی جنوبی [16]

سرزمین های خارجی

دو کشور امروزی ، پاپوآ گینه نو (PNG) و نائورو ، توسط دولت فدرال استرالیا به عنوان قلمروهای خارجی و ، برای دوره های مختلف ، بین سالهای 1902 تا 1975 اداره می شدند. بخشی از امپراتوری استعماری آلمان.

پاپوا و گینه نو ، 1883-1949

  • قلمرو پاپوآ:

1883-1902 o: بخشی واقع در کوئینزلند (قلمرو دموکراتیک بریتانیا در 1900-1888)

1902-1949 o: قلمرو خارجی استرالیا

  • سرزمین گینه نو:

    1949-1920 ، تحت نظارت اتحادیه ملل. (این منطقه قبلاً بین سالهای 1884 تا 1914 به عنوان گینه نو آلمان شناخته می شد ؛ این کشور رسماً تحت اشغال ارتش استرالیا ، در سال 1914- 1920 در آمد.)

در سال 1949 ، سرزمین ترکیبی پاپوا و گینه نو ایجاد شد ، اگرچه هر دو سرزمین برای برخی اهداف اداری و قانونی از نظر فنی متمایز بودند ، تا سال 1975 ، هنگامی که ترکیب آنها ازهم جدا و مستقل شد.

نائورو ، 1920-1968

به دنبال جنگ جهانی اول ، دولت استرالیا یک نائب اتحادیه ملل برای نائورو دریافت کرد.

پس از جنگ جهانی دوم ، پاپوا ، گینه نو و نائورو به عنوان سرزمین های مورد اعتماد سازمان ملل تحت کنترل دولت استرالیا بودند. قانون پاپوا و گینه نو در سال 1949 قلمرو گینه نو را در "اتحادیه اداری" با سرزمین پاپوآ قرار داد. سرانجام در سال 1975 به عنوان پاپوا گینه نو به سرزمین پاپوا و گینه نو استقلال داده شد. نائورو در سال 1968 مستقل شد.

پیش زمینه و مرور کلی

این ایالت ها قبل از فدراسیون در سال 1901 به عنوان مستعمرات جداگانه بریتانیا سرچشمه گرفتند. مستعمره نیو ساوت ولز در 1788 تأسیس شد و در اصل بیشتر سرزمین های استرالیا و همچنین جزیره لرد هوو ، نیوزیلند ، جزیره نورفولک و سرزمین وان دیمن را تشکیل می داد. علاوه بر منطقه ای که در حال حاضر از آن به عنوان ایالت نیو ساوت ولز یاد می شود. در طول قرن 19 ، مناطق بزرگ به طور پی در پی از هم جدا شدند تا مستعمره تاسمانی (که در ابتدا به عنوان مستعمره جداگانه به نام سرزمین وان دیمن در سال 1825 تاسیس شد) باشد ، مستعمره استرالیای غربی (که در ابتدا به عنوان کلونی کوچکتر رودخانه سوان در سال 1829 تأسیس شد) تشکیل شد. استان استرالیای جنوبی (1836) ، مستعمره نیوزیلند (1840) ، [17] مستعمره ویکتوریا (1851) و مستعمره کوئینزلند (1859). پس از فدراسیون ، شش مستعمره نیو ساوت ولز ، ویکتوریا ، کوئینزلند ، استرالیا جنوبی ، استرالیا غربی و تاسمانی تبدیل به کشورهای بنیانگذار مشترک المنافع مشترک استرالیا شدند.

اختیارات قانونگذاری ایالت ها توسط قانون اساسی استرالیا ، بخش 107 محافظت می شود و طبق اصل فدرالیسم ، قوانین مشترک المنافع فقط در مورد كشورهایی كه مجاز به قانون اساسی هستند اجازه داده می شود. در عوض ، سرزمینها از منظر قانون اساسی مستقر در دولت مشترک المنافع هستند. قوانین مربوط به سرزمینها توسط پارلمان استرالیا تعیین می شود. [18]

بیشتر سرزمین ها مستقیماً توسط دولت مشترک المنافع اداره می شوند ، در حالی که دو کشور (سرزمین شمالی و سرزمین پایتخت استرالیا) دارای درجه ای از خودگردانی هستند هرچند که کمتر از سایر ایالت ها هستند. در سرزمین های خودگردان پارلمان استرالیا تمام توان خود را برای تصویب قانون حفظ می کند و می تواند قوانینی را که توسط مؤسسات سرزمینی ایجاد می شود ، نادیده بگیرد ، که در موارد نادر نیز انجام داده است. برای اهداف ارگانهای بین دولتی استرالیا (و مشترک استرالیا-نیوزلند) ، سرزمین شمالی و پایتخت سرزمین استرالیا مانند ایالتها رفتار می کنند.

هر ایالت دارای یک فرماندار است که توسط سلطنت منصوب شده است (در حال حاضر ملکه الیزابت دوم) ، که طبق کنوانسیون به توصیه نخست وزیر ایالتی این کار را انجام می دهد. در عوض ، سرپرست منطقه شمالی توسط استاندار کل منصوب می شود. سرزمین پایتخت استرالیا نه یک فرماندار و نه یک مدیر دارد ، اما فرماندار کل از برخی اختیارات استفاده می کند که در سایر حوزه های قضایی توسط فرماندار یک ایالت یا مدیر یک قلمرو ، مانند قدرت انحلال مجلس قانون گذاری اعمال می شود.

سرزمین خلیج جرویس تنها قلمرو داخلی غیر خودگردان است. تا سال 1989 ، آن به عنوان بخشی از ACT اداره می شد ، اگرچه همیشه یک سرزمین جداگانه بوده است. براساس قانون پذیرش سرزمین خلیج جرویس 1915 ، [19] قوانین ACT در مورد جبهه خلیج جرویس تا آنجا که قابل اجرا است و به شرط آنکه با دستورالعمل ها مغایر نباشند اعمال می شود. [20] اگرچه ساکنان منطقه خلیج جرویس عموماً مشمول قوانینی هستند که توسط مجلس قانونگذاری ACT وضع شده است ، اما آنها در مجلس نماینده ندارند. آنها در پارلمان استرالیا به عنوان بخشی از منطقه انتخاباتی فریزر در ACT هستند و توسط دو سناتور ACT نماینده دارند. از طرف دیگر ، این سرزمین مستقیماً توسط دولت فدرال از طریق سرزمین ها اداره می شود.

قلمرو خارجی جزیره نورفولک از سال 1979 تا 2015 دارای درجه ای از خودگردانی بود.

هر ایالت دارای یک مجلس دو قلو به جز کوئینزلند است که مجلس عالی آن در سال 1922 لغو شد. مجلس پایین به جز استرالیا جنوبی و تاسمانی ، جایی که به آن مجلس مجمع گفته می شود مجلس قانونگذاری است. تاسمانی تنها ایالتی است که از نمایندگی متناسب برای انتخابات مجلس پایین خود استفاده می کند. همه افراد دیگر با استفاده از رأی گیری ترجیحی ، اعضای حوزه های انتخابیه را انتخاب می کنند مجلس عالی به عنوان شورای قانونگذاری نامیده می شود و عموماً از حوزه های انتخابیه چند عضو با استفاده از نمایندگی متناسب انتخاب می شود. سه قلمرو خودمختار ، ACT ، قلمرو شمالی و جزیره نورفولک ، هر یک مجامع قانونی یکجانبه دارند.

رئیس دولت هر ایالت نخست وزیر نامیده می شود که توسط فرماندار ایالت منصوب می شود. در شرایط عادی ، فرماندار به عنوان نخست وزیر هر کسی که حزب یا ائتلاف رهبری را کنترل می کند منصوب خواهد شد که مجلس نمایندگان (در مورد کوئینزلند ، تنها خانه) پارلمان ایالتی را منصوب خواهد کرد اما ، در زمان بحران مشروطه ، استاندار می تواند شخص دیگری را به عنوان نخست وزیر منصوب کند. رئیس دولت سرزمین های داخلی خودگردان به عنوان وزیر ارشد خوانده می شود. وزیر ارشد سرزمین شمالی ، در شرایط عادی هر کسی که مجلس قانونگذاری را کنترل می کند ، توسط مدیر منصوب می شود.

اصطلاح "میان ایالتی" در استرالیا برای اشاره به تعدادی از وقایع ، معاملات ، ثبت نام ها ، مسافرت و غیره استفاده می شود که در آن سوی مرزها یا خارج از ایالت یا قلمرو خاص کاربر استفاده می شود. مثالهای استفاده شامل ثبت نام وسیله نقلیه موتوری ، [21] مسافرت ، [22] درخواست به مؤسسات آموزشی خارج از منطقه شخصی است. [23]

تعداد مناطق شهری در مرزهای ایالت / قلمرو بسیار محدود است. مرز کوئینزلند / نیو ساوت ولز از طریق Coolangatta (کوئینزلند) و Tweed Heads (نیو ساوت ولز) عبور می کند و فرودگاه ساحل گلد را تقسیم می کند. اوکس املاک ، یکی از ساکنین پیوسته کیوانبیان ، هنگام تأسیس سرزمین پایتخت استرالیا در سال 1909 از ولز نیو ساوت ولز خارج شد. برخی از مراکز شهری و محلی که توسط دفتر آمار استرالیا گزارش شده است شامل برخی از مساحت های شهرهایی است که در سراسر خطوط ایالتی پخش می شوند ، از جمله گلد. Heads-Tweed Heads، Canberra – Queanbeyan، Albury – Wodonga (نیو ساوت ولز-ویکتوریا) و Mildura – Wentworth (ویکتوریا-ولز جنوبی جدید)

(ویکتوریا-نیو ساوت ولز)

جدول زمانی مناسبت ها

  • 1788 - امپراطوری بریتانیا مستعمره ولز جدید جنوبی را در سرزمین اصلی و شرقی استرالیا ، جزیره تاسمانی ، هر دو جزیره نیوزلند و جزیره نورفولک تأسیس کرد.
  • 1803 - جزایر دریای مرجان توسط نیو ساوت ولز ادعا می شود
  • 1825 - جزیره تاسمانی به مستعمره مستقل سرزمین وان دیمن تبدیل می شود. نیو ساوت ولز مرزهای خود را در غرب در سرزمین اصلی استرالیا گسترش می دهد.
  • 1829 - امپراتوری بریتانیا کلونی رود سوان را در سرزمین اصلی استرالیا تأسیس کرد.
  • 1832 - کلونی رود سوان به مستعمره استرالیای غربی تغییر نام داد.
  • 1836 - مستعمره استرالیای جنوبی تأسیس شد.
  • 1841 - جزایر نیوزلند به مستعمره مستقل نیوزلند تبدیل می شوند. بخش اعظم قطب جنوب شرقی توسط انگلیس به عنوان ویکتوریا لند ضمیمه شده است.
  • 1844 - نیو ساوت ولز جزیره نورفولک را به سرزمین ون دایمن منتقل می کندو
  • 1846 - مرکزی و شرقی استرالیا به طور خلاصه به مستعمره مستقل شمال استرالیا تبدیل شده و سپس به ولز جنوبی جدید بازگردانده می شوند.
  • 1851 - سرزمین اصلی جنوب شرقی استرالیا به مستعمره مستقل ویکتوریا تبدیل می شود
  • 1856 - سرزمین ون دایمن به مستعمره تاسمانی تغییر نام یافت. جزیره نورفولک به مستعمره مستقل جزیره نورفولک تبدیل می شود ، اما باید توسط همان فرماندار نیو ساوت ولز اداره شود.
  • 1857 - بخش عمده ای از سرزمین مرکزی جنوبی استرالیا به مستعمره مستقل استرالیا جنوبی تبدیل می شود. جزایر کوکوس(کیلینگ) توسط انگلیس پیوست می شوند.
  • 1859 - سرزمین اصلی شمال شرقی استرالیا و جزایر دریای مرجان به مستعمره مستقل کوئینزلند تبدیل می شوند
  • 1860 - یک بخش از قلمرو نیو ساوت ولز باقیمانده در سرزمین مرکزی جنوبی استرالیا به استرالیا جنوبی منتقل می شود
  • 1862 - برخی از قلمرو اصلی مرکزی استرالیا در شمال غربی ولز جدید به کوئینزلند منتقل شده است.
  • 1863 - قلمرو مرکزی استرالیا در شمال مرکزی اصلی نیو ساوت ولز به استرالیا جنوبی منتقل شده است.
  • 1878 - انگلیس جزیره اشورم را ضمیمه کرد.
  • 1883 - کوئینزلند در جنوب شرقی گینه نو پیوست.
  • 1884 - گینه نو جنوب شرقی به منطقه مستقل پاپوا تبدیل می شود.
  • 1886 - جزایر کوکوس (کیلینگ) توسط همان فرماندار اداره می شود
  • 1888 - جزیره کریسمس توسط انگلیس ضمیمه می شود و در مناطق تنگه واقع شده است.
  • 1897 - جزیره نورفولک رسما در نیو ساوت ولز مجددا ادغام شد.
  • 1901 - ولز نیو ساوت ولز ، تاسمانی ، استرالیا غربی ، ویکتوریا و استرالیا جنوبی به عضویت مشترک المنافع استرالیا درآمدند. کوئینزلند جزایر دریای مرجانی را به دولت فدرال منتقل می کند و یک قلمرو خارجی فدرال ایجاد می کند.
  • 1902 - انگلیس پاپوا را به عنوان یک قلمرو خارجی به استرالیا منتقل می کند.
  • 1903 - جزایر کوکو (کیلینگ) در مناطق تنگه واقع شده اند.
  • 1909 - انگلیس جزیره کارتیه را ضمیمه کرد.
  • 1910 - انگلیس جزیره هارد و جزایر مک دونالد را ادعا می کند.
  • 1911 - ایالت استرالیا جنوبی کنترل مناطق اصلی سرزمین اصلی استرالیا را به دولت فدرال منتقل می کند و سرزمین شمالی را ایجاد می کند. یک بخش کوچک از نیو ساوت ولز در اطراف شهر کانبرا به دولت فدرال (که در آن نشسته اند) منتقل می شود و سرزمین پایتخت فدرال را ایجاد می کند.
  • 1913 - نیو ساوت ولز جزیره نورفولک را به دولت فدرال منتقل می کند و آن را به یک قلمرو خارجی فدرال تبدیل می کند.
  • 1915 - یک بخش کوچک از ولز جنوبی در حوالی خلیج جرویسس به دولت فدرال منتقل شده و در پایتخت سرزمین فدرال گنجانیده شده است.
  • 1920 - به دنبال شکست امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول ، اتحادیه ملل استرالیا را در شمال شرقی گینه نو تأسیس می کند ، به قلمرو خارجی گینه نو تبدیل می شود.
  • 1923 - یکی دیگر از قلمروهای تسخیر شده آلمان ، جزیره نائورو ، توسط اتحادیه ملل به عنوان یک مقام استرالیا و قلمرو خارجی تأسیس شد ، این بار به عنوان یک هماهنگی با انگلیس و نیوزلند است.
  • 1927 - قلمرو شمالی به دو قلمرو تقسیم می شود - استرالیا شمالی و استرالیا مرکزی
  • 1930 - قلمرو باقیمانده در قطب جنوب توسط انگلیس به عنوان لندر اندربی ضمیمه شده است.
  • 1931 - استرالیا شمالی و استرالیا مرکزی به عنوان سرزمین شمالی دوباره ترکیب شدند. انگلیس استرالیا را به عنوان صاحبان جزایر بی سکنه اشورم و کارتیه می شناسد و آنها را به یک قلمرو فدرال خارجی تبدیل می کند.
  • 1933 - انگلیس ویکتوریا لند و لندن اندربی را به استرالیا منتقل کرد و با ایجاد محدوده قطب جنوب استرالیا ، با شناخت محدوده بین المللی در محدوده خود ، ایجاد کرد.
  • 1938 - سرزمین پایتخت فدرال به سرزمین پایتخت استرالیا تغییر نام یافته است.
  • 1942 - امپراتوری ژاپن نائورو را از استرالیا ، انگلیس و نیوزلند به عنوان بخشی از جنگ جهانی دوم فتح کرد. ژاپن همچنین بسیاری از شهرکهای تنگه از جمله جزیره کریسمس را فتح کرده است. جزایر کوکوس(کیلینگ) فتح نشده اند و به مستعمره سیلون منتقل می شوند.
  • 1946 - سازمان ملل متحد ، جانشین لیگ ملل ، وظیفه خود را برای گینه نو به استرالیا تجدید کرد.
  • 1947 - به دنبال شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم ، سازمان ملل متحد نائورو را به عنوان یک وظیفه مشترک به استرالیا ، انگلیس و نیوزلند باز می گرداند. جزیره کریسمس به انگلیس باز می گردد و در مستعمره سنگاپور گنجانیده می شود. جزایر کوکوس(کیلینگ) نیز به سنگاپور منتقل می شوند.
  • 1949 - پاپوا و گینه نو در قلمرو منفرد پاپوا و گینه نو گنجانیده شده اند. انگلیس هیریل و جزایر مک دونالد را به استرالیا منتقل می کند و یک قلمرو خارجی فدرال ایجاد می کند.
  • 1955 - انگلیس جزایر کوکوس(کیلینگ) را به استرالیا منتقل می کند ، آنها به یک قلمرو خارجی تبدیل می شوند
  • 1958 - انگلیس جزیره کریسمس را به استرالیا منتقل می کند ، این یک قلمرو خارجی می شود.
  • 1966 - جمهوری نائورو تأسیس شد ، و کنترل این جزیره توسط استرالیا / انگلیس / نیوزلندر پایان یافت.
  • 1975 - پاپوا و گینه نو تبدیل به کشور مستقل پاپوا گینه نو شد و به کنترل انگلیس و استرالیا پایان داد.
  • 1978 - قلمرو شمالی با کنترل خاصی از کشورهای مشترک المنافع هود گردان دست پیدا می کند.
  • 1989 - خلیج جرویس از ACT مستقل شد و به سرزمین خلیج جرویس تبدیل شد.
  • 1993 - سرزمین پایتخت استرالیا با کنترل خاصی از مشترک المنافع خود گردان دست پیدا می کند.
  • 2015 - جزیره نورفولک با کنترل کامل مشترک المنافع ، خود را از دست داد.

نحوه انتقال پول به استرالیا

راهنمای کوله پشتی به دوش ها در استرالیا

28 آوریل 2020

هنگام آماده شدن سفر به استرالیا برای تعطیلات کاری خود ، یک سوال مهم وجود دارد: چگونه می توان پول را از حساب بانکی خود به حساب استرالیا انتقال داد بدون از دست دادن پول زیاد؟ در حقیقت ، وقتی وارد می شوید، باید بودجه کافی داشته باشید تا بتوانید در حالی که دنبال یافتن شغل هستید، توانایی پرداخت هزینه اقامت و غذا را داشته باشید. که بدلیل هزینه نسبتاً بالای زندگی (خصوصاً در شهرهای بزرگ) می باشد. برای این کار گزینه های بی شماری وجود دارد و برخی از آنها باعث می شوند در هزینه خود صرفه جویی کنید! برای اطلاعات بیشتر در مورد آن بخوانید.

فهرست مطالب

  • یک حساب بانکی استرالیایی باز کنید.
  • بهترین راه برای انتقال پول به استرالیا.
  • شرکتهای بین المللی انتقال پول توصیه می شود.
  • راه حل های دیگر برای انتقال پول به استرالیا.

یک حساب بانکی استرالیایی باز کنید

اولین کاری که برای انتقال پول از حساب اروپایی خود به استرالیا انجام می شود ، داشتن حساب بانکی در استرالیا است. این امر نه تنها شما را از پرداخت هزینه های بین المللی یا کارمزد انتقال نجات می دهد، بلکه به شما این امکان را می دهد تا در صورت برنامه ریزی برای کار در استرالیا ، مبلغ پرداختی را نیز دریافت کنید.

10 غذای سنتی محبوب استرالیا

امتحان کردن غذاهای محلی بخش بزرگی از هر تعطیلات است. این که شما در استرالیا تازه وارد هستید،یا می خواهید به دوست خود را نشان دهید یا افق دید خود را گسترش دهید ،با اقامت دراسترالیا گزینه های غذایی بی نظیر با همه سلیقه ها در انتظار شماست.

Skyscanner ،کشور استرالیا را به دلیل خوشمزه ترین غذاهایی که می شود ادعا کرد را امتیاز داده است. تنها هشدار ما این است؟ شاید زمانی که گرسنه هستید نخواهید این متن را بخوانید!

  1. مرغ پارمیگیانا

این غذای کلاسیک مرغ استرالیایی - با ریشه در پخت و پز ایتالیایی و آمریکایی - یک غذای اصلی است که تقریبا در هر منوی رستوران های این کشور ارائه می شود. در اصل همراه با بادمجان (و این هنوز هم برای گیاهخواران موجود است) ، آن را تبدیل به یک مرغ شکم پر با سس گوجه فرنگی ، پنیر ذوب شده و اگر علاقه دارید با ژامبون ایتالیایی است.  این به طور معمول با سالاد و چیپس سرو می شود ، اگرچه بین کسانی که فکر می کنند چیبس ها باید زیر قرارداده شوند و افرادی که فکر می کنند باید در بالا باشند ، اختلاف است.